เทศน์เช้า วันที่ ๑๕ พฤศจิกายน ๒๕๖๘

พระอาจารย์สงบ มนสฺสนฺโต

ณ วัดป่าสันติพุทธาราม (วัดป่าเขาแดงใหญ่) ต.หนองกวาง อ.โพธาราม จ.ราชบุรี

ตั้งใจฟังธรรมะ ธรรมะทำให้จิตใจผ่องแผ้ว จิตใจผ่องใส จิตใจของเราไง

หลวงตาพระมหาบัวท่านสอนไง เอาทุกอย่างยกเว้นแต่หัวใจของตัว โยนทิ้งไป

แต่เวลาพระกรรมฐานนะ ไม่เอาทุกอย่าง แต่เอาพุทโธอย่างเดียว เอาหัวใจของตน ถ้าเรารักษาหัวใจของตนเราได้นะ

สรรพสิ่งในโลกนี้มีเพราะมีเรา เราอยู่หรือเราตายไป โลกก็อยู่กันอย่างนี้ จิตที่เวียนว่ายตายเกิดในวัฏฏะ ถ้าครูบาอาจารย์ที่ดีงามนะ ไม่เอาอะไรเลย ของโลกๆ เขา

คำว่า “ของโลกๆ” ไง เราก็เกิดมากับโลกนะ เราเกิดมาจากพ่อจากแม่ เราเกิดมาจากบุญและบาป ฟังธรรมๆ เพื่อบุญและบาปของตน ถ้ามีบุญกุศลจะสร้างคุณงามความดีของเราๆ

ทางโลกเขาบอกว่า เป็นผู้ที่พ่ายแพ้ เป็นผู้ที่ไม่ชนะคะคานใครเลย

จะไปชนะคะคานใคร ชนะคะคาน ชนะมากน้อยขนาดไหน สร้างเวรสร้างกรรมทั้งสิ้น ชนะกิเลสในใจของตัวประเสริฐที่สุด

ฟังธรรมๆ เพื่อหัวใจดวงนี้ไง ถ้าหัวใจดวงนี้ไง

ทำไมเราทำคุณงามความดี ทำไมทำดีแล้วไม่ได้ดี

ทำไมจะไม่ได้ดี ทำดีก็คือดีในตัวมันนั่นแหละ ถ้าทำตามกิเลสตัณหาความทะยานอยากนะ ไปกว้านเอาบุญเอาบาปอกุศลมาใส่ใจของตน แล้วสิ่งที่ได้มาไม่เห็นอะไรมีค่าเลย สิ่งที่มีค่าคือหัวใจโดนย่ำยี โดนย่ำยีกับความเห็นแก่ตัว โดนย่ำยีกับกิเลสตัณหาความทะยานอยาก โดนย่ำยีจากการเอาชนะคะคานคนอื่น แล้วให้กิเลสมันแบกรับแต่บาปอกุศลไว้ในใจ มันเป็นประโยชน์กับใครล่ะ

เราทำคุณงามความดีของเรา

พ่อแม่เลี้ยงดูลูกของเรา ปกป้องคุ้มครองดูแล นั่นน่ะให้ทาน นั่นน่ะการทำบุญกุศล แล้วถ้าเด็กมันอภิชาตบุตรไง มันระลึกถึงนะ ระลึกถึงนะ จะไปไหนก็แล้วแต่ หัวใจมันอยู่ที่บ้าน มันระลึกแต่พ่อแต่แม่ที่อยู่ที่บ้านไง

แต่หัวใจที่มันเป็นพาล ที่บ้านมีไดโนเสาร์อยู่สองตัว เตือนทุกอย่าง ห้ามทุกอย่าง

ออกไปข้างนอกมีแต่คนเชิดชูบูชานะ โอ้โฮ! มึงนี่เป็นเจ้าพ่อ มึงนี่เก่งมาก

นี่ไง เวลาอย่างนั้นล่ะชอบ ไอ้คนที่รักจริง คนที่เขาเมตตาคุ้มครองดูแลน่ะไม่ชอบ ไปชอบแต่ไอ้พวกยุแยงตะแคงรั่ว ไปชอบแต่พวกมืดบอด

ถ้ามันเป็นธรรมๆ เรามีสติสัมปชัญญะของเรา ฟังธรรมเพื่อหัวใจดวงนี้ไง

สิ่งที่เป็นทางโลก ประโลมโลก เรื่องของสังคม ติฉินนินทาทั้งนั้นน่ะ สร้างแต่เวรแต่กรรมทั้งสิ้น เวลาฟังธรรมๆ พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์

พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสรู้ธรรม พระธรรมๆ สัจธรรมนี้ยิ่งใหญ่นัก

นี่ไง ทุกคนเวลาเป็นทางโลก ทรัพยากรจะเอามาใช้ให้หมด แล้วเวลามันโลกร้อน เกิดฝุ่นพิษขึ้นมา โอดโอย โอดโอย จะเอาชนะไง

แต่ฟังธรรมๆ ธรรมเป็นสัจธรรม มันเป็นความจำเป็นในชีวิต คนเกิดมาต้องมีปัจจัยเครื่องอาศัย อาหารเราแสวงหามาเพื่อเลี้ยงปากเลี้ยงท้อง ไปดูห้างสรรพสินค้า อาหารเหลือ อาหารหมดอายุ เขาเอาไปไหนล่ะ เอามาแจกคนก็ไม่ได้ เพราะอะไร มันทำให้เสียลูกค้า

นี่ไง ถ้ามีความจำเป็นๆ เราดำรงชีวิต ดำรงชีวิตมันต้องมีปัจจัยเครื่องอาศัย ปัจจัยเครื่องอาศัยนะ ทางโลกเขามีตลาด มีการแลกเปลี่ยนสินค้า มันต้องมีหน้าที่การงาน

คนเรา มนุษย์เป็นสัตว์สังคมอยู่ด้วยกัน หน้าที่การงานของใครก็ทำหน้าที่การงานของตน แล้วสิ่งที่ได้ผลตอบแทนมา นั่นน่ะเป็นปัจจัย ๔ ที่เราจะไปแลกเปลี่ยนมาเพื่อดำรงชีวิตของตน

ถ้าคนที่ประหยัดมัธยัสถ์ เห็นไหม พระฉันมื้อเดียว ยังอดนอน ผ่อนอาหารอีกนะ

เวลาทางโลก โรคอ้วน ไม่เป็นอะไรเลย มันเป็นโรคอ้วน โรคอ้วนมันเป็นเพราะอะไรล่ะ ไม่รู้จักยั้งคิดไง โรคภัยไข้เจ็บเราดื่มกินเองนั่นน่ะ โรคภัยไข้เจ็บ แล้วเราดื่มกินเข้าไป

แต่ถ้าเรามีอำนาจวาสนาของเรา เราคัดเราเลือกของเรา เราบวชพระๆ เห็นไหม ทางโลกกินเพื่อเกียรติ กินเพื่อกาม กินเพื่อศักดิ์ศรี แต่องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าสอนพระไง เวลาจะฉัน ร่างกายนี้มันเป็นธาตุ ๔ และขันธ์ ๕ ธาตุ ๔ และขันธ์ ๕ ใช้ของมูตรเน่า สิ่งที่มูตรเน่าขึ้นมาเพื่อดำรงชีวิตไง ดำรงชีวิตไว้ ดำรงชีวิตไว้เพื่อหัวใจ

จิตที่เวียนว่ายตายเกิดในวัฏฏะ ผู้ที่ทำความสงบของใจเข้ามา ฤๅษีชีไพรเขาทำฌานสมาบัติของเขา เขาระลึกอดีตชาติได้ เขาระลึกได้หมด เพราะอะไร มันเป็นเรื่องอภิญญา

ถ้าสัมมาสมาธิ ปกติสุข เอ๊อะ! เอ๊อะ! มหัศจรรย์ แต่ถ้ามีฌานโลกีย์ไป อู้ฮู! ไปรู้ไปเห็น มหัศจรรย์ พราหมณ์ไง ฮินดูไง อาตมัน แปลงกาย แปลงร่าง

เวลากิเลสหลอกมึง แปลงร่างมึงไม่รู้จักมันน่ะ ไม่รู้จักเห็น ถ้ารู้จักเห็น จะเข้าสู่มรรค ๘ จะเข้าสู่ธรรมะขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ฝึกหัดประพฤติปฏิบัติของเรา จะรู้จะเห็นสิ่งใดไม่เอา

ครูบาอาจารย์ท่านสอนเลย ส่งออก จิตส่งออก จิตส่งออกไปกว้านเอาแต่ฟืนแต่ไฟมาเผาตัวเอง

ทั้งๆ ที่เราเกิดเป็นมนุษย์พบพระพุทธศาสนา ธรรมชาติของความคิด ธรรมชาติของจิตมันส่งออกโดยธรรมชาติของมัน เวลาจะฝึกหัดปฏิบัติขึ้นมาก็ส่งออกไปไง ส่งออกไปโดยมาร มารมันแปลงร่าง มารมันแปลงร่างเป็นธรรมะนะ

เวลาเราเกิดเป็นมนุษย์พบพระพุทธศาสนา เรามีอำนาจวาสนาของเรา เราจะฝึกหัดประพฤติปฏิบัติของเราขึ้นมาไง

เพราะกิเลส อวิชชา พญามารอยู่ที่ฐีติจิต

“มารเอย เธอเกิดจากความดำริของเรา เราจะไม่ดำริถึงเจ้า เจ้าจะเกิดบนหัวใจของเราไม่ได้เลย”

ทั้งๆ ที่ว่าอาสวักขยญาณทำลายภวาสวะ ทำลายภพ ทำลายชาติ ทำลายทุกอย่าง สอุปาทิเสสนิพพาน พระอรหันต์ที่ดำรงชีวิตอยู่ไง

ของเรา เราปุถุชนคนหนาไง ขันธมาร คิดอะไรมารมันหารไป ๕๐ เปอร์เซ็นต์

นี่ไง แต่เวลาองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าอาสวักขยญาณทำลายอวิชชาไง นี่ไง ภารา หเว ปญฺจกฺขนฺธา ขันธ์เป็นภาระ เป็นหน้าที่ เป็นการดูแลรักษาจนกว่าหมดอายุขัยไป นี่ขันธ์ที่สะอาดบริสุทธิ์ไง กิเลสมันหลอกไม่ได้ กิเลสเข้ามากล้ำกรายไม่ได้

ไม่ได้เพราะอะไร

ไม่ได้เพราะไม่มีสะพาน ไม่มีเชื้อตอ ไม่มีสิ่งใดที่เข้ามาได้

ไอ้ของเราไม่ใช่ไม่มีสะพานหรอก มันมัดไว้แน่นเลย แล้วไม่รู้ตัวอีกต่างหาก นี่มันน่าเศร้า ถ้ามันเศร้าใจนะ มันระลึกได้นะ น้ำตาไหล

น้ำตาชำระภพ ชำระชาติ นั่นเรื่องหนึ่ง

ไอ้พวกเราน้ำตาไหลพราก น้ำตากิเลสมันพอกพูนขึ้นมาไง มันโศกมันเศร้า มันทุกข์มันยาก แต่เวลามันเป็นสัจจะเป็นความจริงขึ้นมา ฟังธรรมๆ

สิ่งที่เราไปวัดไปวา เราไปเสียสละ ไปทำทาน ทำทานเพื่อสร้างบุญสร้างกุศล สร้างบุญสร้างกุศล การเสียสละนั้นเป็นเจตนาที่ดีงาม เจตนาที่ดีงาม แล้วย้อนกลับมาแล้ว ใครเป็นคนทำ ไง

จิตเราเป็นคนทำ จิตวิญญาณของเรา เราเสียสละ จิตวิญญาณของเราระลึกถึง ระลึกถึงการทำคุณงามความดี การทำคุณงามความดีด้วยการเสียสละทาน เสียสละทาน ฝังไว้ในดิน ฝังไว้ในหัวใจของตน ในหัวใจของตนที่ทำสิ่งใด มันจะย้อนกลับมาฝังหัวใจของตน

ทำบุญกุศลจนล้น ตักน้ำใส่ตุ่ม น้ำมันล้นตุ่ม บุญกุศลเต็มหัวใจของตน จิตตคหบดีเวลาจะตาย นี่ไง เทวดาส่งรถสวรรค์มารับเลย นี่จิตเขามีบุญกุศล

พวกทำบาปทำอกุศล ทำลายล้างเขาไง เวลาจะตาย กรรมนิมิต พวกยมบาลมันจะมาเอาน่ะ วี้ดว้าดๆ โอ้โฮ! กรีดร้อง

ไม่ต้องกรีดหรอก ไปเหอะ ไปด้วยกัน เพราะอะไร

เพราะมันเป็นสัจจะเป็นความจริงไง จะกรีดร้องไม่กรีดร้อง เรื่องของเอ็ง กรรมมันให้ผลก็คือกรรม

กรรมคือการกระทำ

ทำแล้วบุญกุศลฝังไว้ในหัวใจ ฝังไว้ในดินนั้น ดินนั้นคือภวาสวะ คือภพที่เวียนว่ายตายเกิดในวัฏฏะ มันไปเกิดภพใดชาติใดขึ้นมามันจะพันธุกรรมของจิตไง พอพันธุกรรมของจิตขึ้นมา มันตามพันธุกรรมอันนั้นไง

นี่ปลูกอะไร ปลูกข้าว เก็บเกี่ยวข้าว นี่ไง ปลูกยาง กรีดยาง ปลูกทุเรียน เก็บทุเรียน ปลูกอะไร ปลูกหมามุ่ย ปลูกตำแย เอ็งก็คันคะเยออยู่นั่นแหละ อ้าว! เขาเอาไว้ทำยา

เอ็งปลูกอะไร เอ็งทำอะไร

จิตเหมือนกัน การกระทำ กุสลา ธมฺมา อกุสลา ธมฺมา ถ้าทำคุณงามความดีของเรามา เวลาทุเรียนมันออก มันหอม ช้างมันจะมาล้มต้น มันจะกินของมันน่ะ ช้างมันยังได้กลิ่นเลย มนุษย์ตัดอย่างดี จอง ไม่จองไม่ได้กิน เขาเหมาหมดสวนแล้ว

สิ่งที่เป็นเป็นบุญเป็นกุศล ทำคุณงามความดีของเรา มันเป็นสัจจะเป็นความจริงขึ้นมา เพราะอะไร เพราะภพชาตินี้เราก็ยึดถือสิทธิภพชาตินี้ ไปเกิดใหม่ จิตดวงนี้ไปเกิดใหม่ในภพชาติใหม่ ภพชาติใหม่ บุญและบาปมันตามในหัวใจนั้นไป

คนที่มีบุญกุศล ตกน้ำไม่ไหล ตกไฟไม่ไหม้

ไอ้เรานั่งรอให้เรือมารับ ไม่มาสักที จมน้ำจะหายใจไม่ออกอยู่แล้ว

แต่ถ้ามีบุญกุศลเขามารับ ถึงเวลาเป็นช่วงๆ ของเขาไป นั่นเป็นบุญและบาปของคน

แต่เวลาธรรมะขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าไง มัคโค ทางอันเอก ทางในพระพุทธศาสนา

เราเกิดเป็นมนุษย์พบพระพุทธศาสนาใช่ไหม เราไปวัดไปวาสิ เห็นการกระทำร้อยแปดพันเก้า นั่นทางสายไหนล่ะ ทางสายโลก ทางสายเศรษฐกิจ ทางสายธุรกิจ ทางการชักชวน

ทางสายกลางในพระพุทธศาสนา หัวใจของตนเรียกร้อง หัวใจของตนทุกข์ยาก หัวใจของตนเรียกร้องผู้คุ้มครองดูแลมัน

ถ้าผู้คุ้มครองดูแลมัน “ไม่มีเวลา มรรคผลหมดแล้ว ไม่สนใจใดๆ ทั้งสิ้น เราสำคัญที่สุด”

นั่นน่ะมันยิ่งหยาบช้า หยาบหนาไปเรื่อยๆ

ทำบุญทำกุศลของตน บุญและบาปๆ ถ้ามันสำนึกได้ของมัน ถ้าสำนึกได้ของมัน เรื่องบุญและบาป ผลของวัฏฏะ มันเป็นข้อเท็จจริงของมันอยู่อย่างนั้น

ทางสายกลางในพระพุทธศาสนา พระพุทธศาสนาสอน ทาน ศีล ภาวนา

ทานคือการเสียสละ ให้จิตใจของตนมีเหตุมีผล นี่ไง ทาน

มีศีล ศีลคือความปกติของใจ เห็นไหม มันปกติของมัน แต่ไม่มีใครคุ้มครองดูแลมัน

แต่ถ้าเรามีศรัทธาความเชื่อในพระพุทธศาสนา เป็นลูกศิษย์พระกรรมฐาน ครูบาอาจารย์สอน ทำความสงบของใจเข้ามา ทำความสงบของใจเข้ามา

ถ้าใจสงบเข้ามา เราแสวงหาทุกๆ อย่างขึ้นมาเพื่อเลี้ยงปากเลี้ยงท้อง เลี้ยงปากเลี้ยงท้องด้วยบุญและบาป ถ้ามันเป็นบุญกุศลมันก็สิ่งที่ดีงาม ถ้าเป็นบาปขึ้นมาก็เลี้ยงแค่ปากแค่ท้อง แต่หัวใจโดนมันย่ำยีบีบบี้สีไฟ ถ้าเป็นศีล เป็นศีล มีศีลมีความปกติของใจ ถ้าใจปกติ มีสติปัญญาคุ้มครองดูแลมัน หายใจเข้านึกพุท หายใจออกนึกโธด้วยสติด้วยปัญญา

นี่ไง จิตที่เรียกร้องความช่วยเหลือ มันจะมีทางสายกลางในพระพุทธศาสนา มีมรรคเข้าคุ้มครองดูแล มรรคจะเริ่ม มีสตินี่นะ มันระลึกได้เลยล่ะ เราทำอะไร เราทำเพื่อใคร เวลาทำ ทำเพื่อจิตดวงนี้ทั้งนั้น ดีก็จิตดวงนี้รับไป ชั่วก็จิตดวงนี้รับไป

ปฏิบัติ ถ้าปฏิบัติให้มันเป็นข้อเท็จจริงขึ้นมานะ จิตใจที่คุ้มครองดูแลมัน ถ้ามันเข้าสู่สัมมาสมาธิไง ศีล สมาธิ ปัญญา

ปัญญาเป็นอย่างไร ปัญญาที่เอ็งเป็นนี่หรือ หนังจีนดีกว่าเอ็งอีกเยอะแยะเลย หนังจีน มังกรหยก มันดูกี่ภาคนั่นน่ะ กำลังภายในมหัศจรรย์ มังกรหยกเขาสร้างมา เขาฉาย โอ้โฮ! เงินทองไหลมาเทมา

ไอ้เรานะ มันเป็นอดีตไปแล้ว อะไรเกิดขึ้นดีและชั่ว มีสติสัมปชัญญะเท่ามันหรือเปล่า ถ้าเท่ามันจะเป็นทางสายกลางในพระพุทธศาสนา

ถ้าเป็นทางสายกลางในพระพุทธศาสนา เราไปวัดไปวาเราเห็นเลย การกระทำอย่างนั้นเป็นธุรกิจ การกระทำอย่างนั้นเป็นกระแสสังคม การกระทำอย่างนั้นสร้างแสง เราเห็นแล้วเราเศร้า เพราะอะไร เพราะจิตเราไม่เอา

จิตเราสงบ ถ้าจิตเราสงบขึ้นมา เราคุ้มครองดูแลมัน แล้วฝึกหัดใช้ปัญญา ปัญญาในพระพุทธศาสนา พระพุทธศาสนาคือภาวนามยปัญญา

คำว่า “ภาวนามยปัญญา” คือปัญญาเกิดจากการภาวนา ปัญญาเกิดจากจิตที่สงบแล้ว หลวงปู่มั่นแก้จิตๆ คือแก้จิตให้เกิดภาวนามยปัญญา คือปัญญาเป็นมรรค ปัญญาชอบที่เกิดจากการกระทำ ไม่ใช่เกิดจากสัญญา ไม่ใช่เกิดจากข้อมูล ไม่ใช่เกิดจากฟังเล่ามา ไม่ใช่เกิดจากว่าคนบังคับให้คิดอย่างนี้ ไม่ใช่เกิดจากความกลัว ไปเที่ยวป่าช้า ไปเห็นผีแล้วกลัว กลัวผี จะไปหักคอผี ไม่ใช่

หักคอกิเลสเราต่างหาก หักไอ้ที่กลัว กลัว มันเริ่มกลัวมาจากไหน มันจะย้อนกลับมาหมด เพราะอะไร

อตฺตา หิ อตฺตโน นาโถ ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน

ทำสมาธิไม่เป็น ไม่มีตน มีแต่เสวยมาร แล้วมารก็บังเงา แล้วก็ชักลากไป แล้วก็เชื่อเต็มตัวเลย นี่ไง งานชอบ ชอบอย่างไร ถูกชอบ ชอบอย่างไร มันไม่มีเหตุไม่มีผลน่ะ มันมังกรหยก ๕๐๐ ภาค ได้ทุกอย่าง คิดได้หมดน่ะ คิดได้ทั้งนั้นน่ะ เพราะอะไร เพราะมีจิต มีชีวิต มันคิดได้ ยิ่งคิดมากขนาดไหน มันจะอลังการไปตามที่มารมันคิด มารมันหลอก มันเป็นทางสองส่วน เป็นสามัญสำนึกของบุญและบาป เป็นของคน ไม่ใช่ทางในพระพุทธศาสนา

ทางในพระพุทธศาสนา สิ่งใดก็แล้วแต่เป็นเรื่องของโลก เขาจะมีภาคธุรกิจ มีการประชาสัมพันธ์ เรื่องของเขา เรื่องของโลกเป็นแบบนั้น โง่หรือฉลาด คนฉลาด เขามาหาผลประโยชน์ของเขาเป็นธุรกิจ เป็นผลประโยชน์ เพื่อเลี้ยงปากเลี้ยงท้อง บุญและบาปอีกเรื่องหนึ่ง

แต่เราเกิดมาเราก็เป็นมนุษย์เหมือนกัน เกิดเป็นมนุษย์เป็นอริยทรัพย์ มีสติมีปัญญารักษาใจของตน แล้วทำเข้าสู่ทางสายกลางในพระพุทธศาสนา มัคโค ทางอันเอก เอกจากหัวใจของเรา เอวัง